முத்துணைச் செல்வம்

உடலோடும் உயிரோடும்
ஊடுருவி
உறைந்திருக்கிறது
ஆயிரம் உணர்வுகள்

ஆனாலும் என்னோடு
கலந்து துணையாய்
இணந்திருப்பது
மூன்றே மூன்று

தெளிவான சொல்
கொடுத்த
தன்னம்பிக்கையும்

பரந்த அறிவை
நல்கிய
நல்ல நட்பும்

உண்மையான அன்பை
உரிமையாக்கிய
இனிய காதலும்

சிலந்தி வலையாய்
பின்னுகிறது
என் வாழ்க்கையில்

எல்லோராலும் பேசப்பட்டாலும்
இதயத்தால் மட்டுமே
பரிமாறப்பட்டது காதல்

தூரத்தில் நான் நின்றாலும்
காலை நனைத்துச்
சென்ற அலை போல்
நான் தேடிச் செல்லாது
என்னை நாடி வந்தது
காதல்

தீய எண்ணங்களை
வடிகட்டி
நல்லெண்ணங்களை
விதைத்தது
நம்பிக்கை

புது முயற்சிகளை
செய்யத் தூண்டியது
காதல்
தொடங்கு என்று
ஆணையிட்டது
தன்னம்பிக்கை
அருகில் இருந்து
செய்து முடித்தது
நட்பு

சில ஏக்கர் கூடிய
விளையாட்டுத்திடல்
இந்தக் காதல்
பரந்து விரிந்திருக்கும்
நம் புவியாய்
இந்த நட்பு
பல பூமிகள் கொண்ட
பேரண்டமாய்
இந்த நம்பிக்கை

காதல் வெண்ணிலவாகி
ரகசியமாய் குளுமை தந்தது
நட்பு பகலவனாகி
பகிரங்கமாய் வெளிச்சம் அளித்தது
நம்பிக்கை நட்சத்திரமாகி
எந்த நேரமும் மின்னியது

மூன்றும் என்னோடு
முத்தமிழ் போல்
முக்கனி போல்
முத்துணையாக
இனிக்கிறது.........

இமைகளில் உன் இனிய சுமை

எப்படியெல்லாம்
என்னை ரசித்தாய்
எப்பொழுதெல்லாம்
என்னை ரசித்தாய்

காற்றில் என்
கூந்தல் அசைய
அது ஆயிரம் சேதி
சொல்கிறது
என்றாயே

சூரியக் கதிர்களும்
திடமாய் வீச
வானத்தில் இருந்து
ஒரு துளி அமுதமும்
மெல்ல என் கன்னத்தில்
விழுந்தோட
அதைப் பிடிக்க நீ
கையேந்தி நின்றாயே

விழி மூடி சிறிது நேரம்
நான் லயிக்க
பின் இமைத்த நேரம்
பார்த்து ”தேவதை
உன் கண்ணைத்
திறந்து விட்டது”
என்றாயே

உனைத் தழுவ வேண்டும்
என நினைத்து தானோ
சூரியனும் பொன் நிறக்
கதிர்களை தூதாய்
அனுப்பினான் என்றாயே

மழை வருமா
என நான்
வானம் பார்த்தால்
”கரு விழிகளும்
கருமேகமும்
இணைந்தன”
என்றாயே

உன் ஒவ்வொரு
ரசனையும் இனிய
நினைவாய் நெஞ்சில்
சாமரம் வீசுகிறது

இன்றும் நீ ரசித்த
இனிய கானம்
மென்மையாய்
ஒலிக்கிறது

முழு நிலவும்
முல்லைப்பூவாய்
சிரிக்கிறது

நீ முத்தமிட்ட
அந்த இனிய
இரவை நினைத்து
மெத்தையில்
நான் துவழ்கிறேன்
தூக்கம் கொடுப்பாயா
என் தலைவா.........................

...

மழையோடு சில உளறல்

உன்னோடு தனிமையில்
உறவாட வேண்டும்
சில மணித்துளிகள்

எனக்கென பிரத்யேகமாய்
என்னைத் தேடி ஆசையாய்
என் வீட்டு முற்றத்தில் விழு

சூரியனை மறைத்தாய்
வெப்பத்தைக் குறைத்தாய்
குளிர்ந்ததடி என் மனம்

மண்ணின் விழுந்த உன் துளிகள்
செல்லும் இடம் நோக்கி
பாய்கிறது என் மனமும்

நீ தான் அடர்ந்த காடு
நீ தான் அதில் தோன்றும் ஆறு
நீ தான் அது கலக்கும் பெருங்கடல்

என் மீது விழுந்து
பாவம் தீர என்னைக் கழுவி
தனியே விலகிச் செல்லாதே

என் உணர்வு புரிகிறதா
உன்னைத் தொடர்ந்து உன்னுடன்
நானும் வர விரும்புகிறேன்

கூரையைக் கிழித்து பெய்கிறாய்
காற்றில் சிலிர்த்து பறக்கிறாய்
பொய்களைத் தகர்த்து எறிகிறாய்

வயல்களில் விழுந்து
விதைகளைச் செழிப்பது போல்
மனதில் ஆசைகளை வளர்க்கிறாய்

பருவக்காற்றால் தோன்றிய நீ
பருவப் பெண்ணிடம் சேர்ந்து விடு
வசந்தமாய் நான் வாழ்வேன்

இசையாகப் பொழிந்து
இனிய ராகம் பாடி
என்றும் என்னுடனே இரு.........................

அடிமைச்சுமை

விரக்தியின் கொடுமையில்
வீழ்ந்து போனாய்

நகர வாழ்க்கையிலிருந்து
நரக வாழ்க்கை
தேர்ந்தெடுத்தாய்

முள்ளை முள்ளால்
எடுக்க நினைத்து
வாழ்க்கையின் கண்ணைக்
குத்திக் கொண்டாய்

சிலரிடம் மட்டும் பேசினாய்
பலரை நன்றாய் “கவனித்தாய்”

சூரியன் உதிப்பதும்
அஸ்தமிப்பதும் கூட
அந்தந்த திசையில் தான்
உன் உருட்டுக்கட்டைகளுக்கும்
வீச்சரிவாள்களுக்கும்
திசைகளே இல்லை

மனம் பேசும் வார்த்தைகளும்
உனக்குக் கேட்பதில்லை

அவலங்களின் கூக்குரலும்
உனக்குக் கேட்பதில்லை

நீ சேர்த்த தங்கத்தில்
ஜொலிக்கிறது
உன் மனைவி உடல்

நீ பறித்த தங்கத்தில்
கருகியது
பல குடும்ப மலர்

ஒருவனை அழித்து விட்டால்
நீ ”கடவுளின் மறுபாதி”
என நீ நினைத்தால்

ஒருவனை உருவாக்குகிறவன்
கடவுளின் மறுபிறப்பு
என எப்போது உணர்வாய்?

நீ அடியாள் தான்
என்றுமே
யாருக்கோ அடிமைதான்

அந்தச் சுமையிலிருந்து
வெளியே வருவாயா?

வறுமையைத் துணிந்து
தேவைகளை அறிந்து
யதார்த்த வாழ்க்கை
நீயும் வாழ்வாயா?

முத்தத்தின் நியதிகள்

முதல் முத்தத்தின்
நினைவோடு பெண்
கடைசி முத்தத்தில்
கரைந்தவனாய் ஆண்

முத்தம்
ஆடம்பரமில்லாதது
எளிதில் கிடைப்பது
எளிதில் மறக்கப்படுவது
சுயநலமில்லாதது
பகிரப்பட வேண்டியது
கம்யூனிச கொள்கை போல்

வார்த்தைகள் மிகும்போது நிறுத்த
இயற்கை அளித்த எளிய படைப்பு

ஏங்கியிருந்த
அன்பு மனங்கள்
முதல் முத்தத்தைத் தயங்கி
இரண்டாவதை ஊக்குவித்து
மூன்றாவதை இயல்பாய்
நான்காவதை உரிமையாய்
ஜந்தாவதை ஆசையோடு
பெற்று, கொடுத்து
களித்து, களைத்து
ஓய்வு பெறும்


உண்மையின் உறைவிடம்
காதலென்றால்
பொய்மையின் மறைவிடம்
முத்தம்

புதிதாய்ப்
பிறக்க வேண்டும்
இனிமையாய்
விளையாட வேண்டும்
யார் கொடுத்து
யார் வாங்க என்ற
குழப்பம் வேண்டும்
பிரிந்திருந்த போது
சேர்த்து வைத்த
முத்தமெல்லாம்
இணையும்போது
சுவைக்கப்படவேண்டும்
இது முத்தத்தின் விதி

நம் காதலும் தெய்வீகம் தான்!

நிலைவாசல் முட்டி
உன் நெற்றி புடைத்ததில்
மனம் பதறி நான் துடித்து
ஐஸ் ஒத்தடம் கொடுத்து
அன்பாய்த் தடவி
மருந்துகள் இட்டு
கவனித்த நேரத்தில்
உன் கண்களில் பளிச்சிட்ட
பெருமையின் பிரகாசத்தில்...

வருடத்திற்கு ஒரு முறை
சொற்ப விடுமுறையில்
வீட்டை நாடி வந்த
முதல் நாள் பகலில்
காலையிலிருந்து தனியே
கன்னத்தில் கை வைத்து
காத்திருக்கும் அன்புக்குழந்தை
ஆட்டோவைக் கண்டவுடன்
“அப்பா வந்தாச்சு” என
அழைப்புக் குரல் கொடுக்க
அன்றலர்ந்த மலராய்
தலை குளித்து மலர் சூடி
எட்டிப் பார்க்கும்
உன் எதிர்பார்ப்பின் ஆவலில்.....

நீ மும்முரமாய்
சமையல் செய்யும்பொழுது
பின்னிருந்து அணைக்கையில்
வியர்வையின் கசகசப்பில்
மெல்ல நீ நெளிந்தாலும்
முகத்தில் உதிக்கும்
கர்வப் புன்னகையில்.....

கூடல் விரும்பும் செல்களில்
மோகம் கொண்ட நேரத்தில்
நம்மைத் தனியே விடாது
மடிமேல் விளையாடும்
அன்புக் குழந்தையை
விலக்க மனமில்லாமல்
ஆசையை அடக்கிய
அர்த்தம் கொண்ட பார்வையில்...

பிள்ளை வாளி
எடுத்துக் கொடுக்க
மனைவி சலவைத்தூள்
கரைத்துக் கொடுக்க
குடும்பத் தலைவன்
இருசக்கர வண்டி அலச
குடும்பமே இணைந்து செய்யும்
வேலைகளின் பங்கெடுப்பில்....

உன் மீதான என் காதலை
மோகம் முப்பது நாள்
ஆசை அறுபது நாள்
என்ற வரைமுறைக்குள்
சுருக்கி விட முடியுமா?

பிரிந்திருந்தாலும் விலகாது
உறையாத நினைவுளில்
ஒளிந்திருக்கும்
நம் நேசம் சொல்லும்
நம் காதலும்
தெய்வீகமானதென்று

வாழ்க்கை ஓடத்தில் ஆசைத் தோணி

வடம் கட்டி இழுக்க
வீதியிலே தேரசையும்
ஆசை கொண்ட நெஞ்சினில்
வாழ்க்கை பயணிக்கும்

ஸ்வரங்களின் கோர்வையில்
இன்னிசை பிறக்கும்
ஆசைகளின் ஆக்கிரமிப்பில்
வாழ்க்கை சிறக்கும்

காதலில்லாமல்
இவ்வுலகில்லை
ஆசையில்லாமல்
வாழ்க்கையுமில்லை

காலையில் உதித்து விட
சூரியனுக்கு ஆசை
இருள் குவிந்த இரவில்
சந்திரனுக்கு ஆசை
நிஜத்தைத் தொடர
நிழலுக்கு ஆசை
காதலைப் பற்றி விட
இளைஞன் உனக்கு ஆசை

வண்ணக் கனவுகளுடன்
பகல் கனவு கண்டு
காதலியைத் தேடி
குறுஞ்செய்தி அனுப்பி
கடற்கரை சினிமா என
ரெக்கை கட்டிப் பறந்து
காதலை வளர்க்க வேண்டி
ஆசைகளை விதைத்த மனம்

அதிலே பாதியாவது
வாழ்க்கையெனும்
நெடும்பயணத்தில்
உன்னதம் பெற்றிடும்
வழிகளை யோசிக்க
ஆசைப்படக்கூடாதா?

கொளத்தாங்கரை கும்மி!

அக்காவுக்கு சொகமில்லேன்னு
பச்சப்புள்ளக்கு பசிக்குமேன்னு
அம்மா இங்கே போகச் சொல்ல
பாசத்திலே ஓடியாந்தேன்

துணிமணியைத் தொவைச்சுப்போட
கொளத்தாங்கரைக்கு வந்து சேந்தா
சரசம் பண்ண நினைக்கலாமா
விரசமா நீங்க பேசலாமா

உங்க அண்ணி மட்டும் அம்மாவா
ஒடன் பிறந்தா ரத்தினமா
நம்பி என்னை அனுப்பி வச்சா
மாசமாக்க பாக்கலாமா

அக்கா இருந்தா ராமன் மாறி
குளத்துக்குள்ள கிருஷ்ணன் மாறி
வலையை வீசி கொல்லுறீயளே
வகிந்துருவேன் தள்ளி நில்லும்

தண்ணிய விட்டு வெளியே வந்தா
செதுல எடுத்து சுத்தம் பண்ணி
கொதிக்கிற மீன் கொழம்பில
கொட்டிப்புடுவேன் பாத்துக்கோரும்

உன் உடம்பில் ஒரு பாதியா
உன் உசிரில் சரி பாதியா
பொஞ்சாதி ஒருத்தி இருக்கா
பொன்னாட்டாம் ஜொலிப்போட

அந்தக் காவல் தெய்வம் கண்ணகியை
கண் கலங்க வைக்காதே
ஊரு மேயும் எண்ணத்தை
உடைப்பில் ஓடு என் மச்சான்

நீயும் மனிதனாகு!

உன் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும்
ஒரு பிரதிபலிப்பு இருப்பது
உனக்குத் தெரியுமா ?

வஞ்சம் மிகுந்த வார்த்தைகள்
அம்பெனப் பாய்ந்து தாக்குவது
உனக்கு ஏன் புரியவில்லை ?

ஏளனச் சிரிப்பு காட்டி
ஏன் என் உள்ளக் குமுறலில்
குளிர் காய நினைக்கிறாய் ?

உன்னால் மட்டும் தான்
என்னைக் காக்க முடியுமா ?

இது போலியான பாதுகாப்பென்று
உனக்குத் தெரியவில்லையா ?

உண்மை நெருப்பாக சுட
ஒரு நாள் நீ தப்பித்து
ஓடத்தான் போகிறாய்!

இனி உன் வார்த்தைகள்
என் இதயத்தில்
காயம் உண்டாக்காது

இரும்பு மனம் கொண்ட
உன் இருமாப்பு
எனை ஒன்றும் செய்யாது

அர்த்தமின்றி வரும் வார்த்தைகள்
வந்த வேகத்திலேயே
இனி சத்தமின்றி விலகிப்போகும்

தவறான புரிதல் கொண்டு
பகட்டான வார்த்தை சொல்லி
பொறி வைத்து பிடித்திட
நான் என்ன சுண்டெலியா ?

உன் தோல்வியைத் தவிர்க்க
என்னை நீ சாடினால்
நான் உணவை மறந்து
தூக்கம் இழந்து
அல்லல் படுவேன்
என நினைத்தாயோ ?

ஏ சுயநல மனித மனமே!
இதில் இருந்து தப்பிக்க
விழி திறந்து வழி தேடு

எள்ளி நகையாடும்
உன் ஏளனத்தை விடுத்து
எளிமையை நீ நாடு

ஆத்திரம் கொண்ட
உன் அகம்பாவத்தை விடுத்து
அமைதி வழி தேடு

பொய்யென்னும் போர்வைக்குள்
சுருண்டு படுத்து ஒளியாமல்
நேர்மையில் கரைந்து விடு

அன்பாலே ஆட்கொண்டு
மனக் கதவைத் திறந்துவிட்டு
குற்ற உணர்வை நீக்கு!

நீயும் மனிதனாகு!

காதலின் பாதை

இன்று நேற்றா
உன்னை விரும்புகிறேன்

பல வருடங்களுக்கு முன்
மத்தாப்பின் ஒளியில்
மலர்ந்திருந்த வதனத்தைப்
பார்த்ததிலிருந்தே
நான் தொலைந்திருந்தேன்

நீயும் தான் எனை விரும்புகிறாய்
என் வருகையை எதிர்பார்க்கிறாய்
வராத போது துவண்டு விடுகிறாய்

ஆனால்,
காதலை மட்டும்
சொல்வதே இல்லை

கேட்டால்,
”என் இதயத்தோடு ஏன் விளையாடிகிறீர்கள்”
என்கிறாய்
இந்த சொல் மட்டும்
தாங்க முடியவில்லை கண்னே
களைத்தே போனேன் நான்
இந்த விளையாட்டில்
என் முகத்தை பார்த்து
தெரிந்து கொள்ள முடியாதா
நான் உண்மையானவன் என்று

சுயநலமாக என்னை மட்டும்
குற்றம் சொல்கிறாய்
உனக்கு காதலின் மேல் பயம்
எங்கு சென்றாலும்
எங்கு மறைந்தாலும்
நாம் இருவரும் ஒன்றென்பதை
ஏன் மறுக்கிறாய்

மாயைகளிலிருந்து தப்பித்து
காதலில் பொறுப்பேற்று
என்னுடன் சேர்ந்து வா
ஈருடல் ஓருயிராய்
செல்வோம் இனி காதலின் பாதை

முத்தமும் இன்பத்தீயும்

உன்னையே நினைத்திருந்தேன்
உன் ஒவ்வொரு அசைவையும்
கவனித்திருந்தேன்
உன் அன்புக் கரங்களால் எனை அணைத்தாய்
எனக்குள் காதல் காய்ச்சல் தோன்றியதடி

நான் சொல்வதை இன்று
கண்மூடிக் கொஞ்சம் கேள்
என்னைப்போல் உன்னை
யாராலும் நேசிக்க முடியாது
ஏனென்றால்
நான் நேசிக்கும் அழகைப் போல்
யாராலும் உனை நேசிக்க முடியாது

பகலுக்காக சூரியன் ஒளிர்கிறது
இரவுக்காக சந்திரன் ஒளிர்கிறது
என் கண்கள் மட்டும்
நீ என் பெயரை உச்சரிக்கும்பொழுது
பிரகாசமாய் ஒளிர்கிறது

என் இதயத்தை எடுத்துக்கொண்டு
கிறங்க வைக்கும் உன் முத்தத்தால்
உன்னைக் காதலிக்கும் என்
ஆன்மாவை ஆசீர்வாதம் செய்!

இந்தக் காதல் காய்ச்சல்
புதிதல்ல அன்பே
ஆதாம் ஏவாளை
அணைத்த பொழுது
பற்றியெரிந்த அதே தீ தான்
கொதிக்கும் அதே காய்ச்சல் தான்
இப்போது எனக்கும்

நீ இறுக என்னை
அணைக்கும்போது
உன் இதழ்களை ஒற்றி
முத்தமிடும்போது
தோன்றும் இந்த காய்ச்சலை
அனுபவிக்க வேண்டுமடி!
போதை தரும் இந்த காய்ச்சலோடு
காதல் காய்ச்சலில்,
தகிக்கும் உடம்பு சூட்டில்,
உன் நினைவுகளில் புலம்ப,
இப்படி ஒரு இனிமையான வழியா???